دانلود سریال آریانا رز Ariana Rose 2013

نقد از شالی :
سلام بر دوستان 🙋🏻‍♀️.

سریال‌ با یه شوکِ پر سر و صدا شروع می‌شه و بعد، آهسته‌آهسته وارد قلمروِ «عشق بعد از زخم» می‌شه؛ عشقی که اول با تحقیر، انتقام و سوءتفاهم شکل می‌گیره و بعد تازه یاد می‌گیره انسان باشه. داستان با یه عروسی شروع می‌شه که اصلاً قرار نیست به سرانجام برسه. آدام، مردی متمول، خوش‌گذران و بی‌ثبات، در آستانه‌ی ازدواجه؛ اما جوویتا، عروسِ بی‌میل، راه فرار رو انتخاب می‌کنه. این‌جاست که آریانا رز وارد قصه می‌شه؛ دختری که با یک دروغِ عجیب، نقش «عشق سابق داماد» رو بازی می‌کنه و با همون یک حرکت، هم عروسی رو به‌هم می‌زنه و هم آبروی خانواده‌ی آدام رو جلوی جمع می‌بره. همین صحنه‌ی آغازین، لحن کلی سریال رو مشخص می‌کنه:
رسوایی، غرورِ جریحه‌دارشده و انتقامی که قرارِ خیلی گرون تموم بشه.

شخصیت‌های داستان:

آدام؛ مردی که اول می‌سوزونه، بعد عاشق می‌شه:

آدام شخصیتی‌ِ که سریال آگاهانه باهاش فاصله می‌گیره؛ نه قهرمانه، نه قربانی. غرورش لگدمال شده و برای جبرانش، دست به کاری می‌زنه که نقطه‌ی سیاهِ جدیِ داستانِ: ربودن آریانا. این بخش از قصه، بسیار تلخ و آزاردهنده‌ست و باید صادقانه گفت که سریال در این‌جا از مرزِ درامِ عاشقانه وارد قلمروِ خشونت می‌شه.
اما روایت، بعد از این تاریکی، مسیر «تغییر» رو برای آدام باز می‌کنه. اون پس از آزاد کردن آریانا، نمی‌تونه از فکرش بیرون بیاد. مسئله‌ای که از کینه شروع شده، کم‌کم تبدیل به احساس گناه، عذاب وجدان و نهایتاً دلبستگی می‌شه. این تحول اگرچه ایده‌ی جذابیه، اما به‌دلیل ضعف بازیگریِ آدام، به‌خوبی باورپذیر نمی‌شه؛ مخصوصاً در سکانس‌های جدی یا احساسی که میمیک صورتش گاهی ناخواسته خنثی یا مصنوعی درمیاد و حس رو به درستی منتقل نمی‌کرد.

آریانا؛ قربانیِ فعال:

نقطه‌ی قوت اصلی سریال، آریانا رزِ. اون فقط «دختر مظلوم» نیست؛ دختریه که اشتباه می‌کنه، هزینه می‌ده، متنفر می‌شه و بعد سعی می‌کنه خودش رو از زیر آوارِ گذشته بیرون بکشه. بازیِ نقش اول زن، مخصوصاً تو قسمت ۳ و سکانس ربوده شدن، کاملاً اثرگذاره. ترس، تقلا، فریاد و تلاش برای فرار، واقعی و ملموسه و نشون می‌ده بازیگر از نظر فیزیکی و احساسی واقعاً درگیر نقش شده. 👌
بعد از آزادی، مسیرِ آریانا به‌سمت کارهای خیر و فاصله گرفتن از گذشته، یکی از انسانی‌ترین تصمیم‌های فیلمنامه‌ست. اون حتی وقتی آدام تغییر می‌کنه، به‌راحتی نمی‌بخشه و این مقاومتِ عاطفی، شخصیتش رو قابل احترام‌تر می‌کنه.

جوویتا و لیانا؛ نقش‌های کم‌جان:

جوویتا جرقه‌ی آغاز داستانه، اما خیلی زود از مرکز درام کنار می‌ره و بیشتر نقشِ ابزار رو داره تا شخصیت.
لیانا متأسفانه یکی از ضعف‌های بازیگری سریاله؛ حضورش نه تنش ایجاد می‌کنه، نه همدلی و در بعضی سکانس‌ها حتی تمرکز بیننده رو می‌شکنه.

فیلمنامه و ساخت:

باید منصف بود، این سریال محصول ۲۰۱۳هست و با معیارهای امروز، از نظر تصویر، فیلمنامه، بازیگری و فیلم‌برداری ضعف داره. بعضی سکانس‌ها شلخته‌ست، بعضی اتفاق‌ها ناگهانی و بدون زمینه می‌افتن و انسجام داستانی همیشه حفظ نمی‌شه؛ واقعاً نباید انتظار فیلمنامه‌های قوی و ظریف رو داشت.
سطح انتظاراتتون رو با توجه به سالِ ساخت تنظیم کنین 😉، اگه روند داستان و بعضی سکانس‌ها مایوستون کرد، این نکته رو در نظر داشته باشین که نویسنده‌های مطرح، داستان رو ننوشتن، 😉 بازی بازیگرها هم خیلی عالی و بی‌نقص نیست اما در عوض، سریال یه پنجره‌ به فرهنگ، روابط اجتماعی و نگاه سنتی-مدرنِ مالزی باز می‌کنه؛ از مفهوم آبرو و خانواده گرفته تا ازدواج، توبه و تغییر بعد از خطا.

نقاط قوت
۱. ایده‌ی داستانی نسبتا خوب.
۲. بازی قابل قبول نقش اول زن، خصوصا انتقال حسِ ترس و رنج.
۳. بعضی سکانس‌های احساسیِ آریانا (به‌خصوص ربوده شدن.)
۴. نمایش مسیر تغییر و توبه.
۵. آشنایی با فرهنگ و فضای اجتماعی مالزی (البته با در نظر گرفتن سالِ تولید.)

نقاط ضعف
۱. ضعف بازیگریِ نقش اول مرد در لحظات کلیدی.
۲. کیفیت فنی؛ تصویر، فیلمبرداری و صدا (با توجه به سال ساخت قابل چشم پوشی هست.)
۳. پرداختِ سطحیِ بعضی شخصیت‌های فرعی.
۴. توجیه‌پذیر نبودنِ برخی اتفاقاتِ سنگینِ داستانی.

جمع‌ بندی
سریال Ariana Rose بی‌نقص نیست؛ گاهی خام، شتاب‌زده و ناهماهنگِ اما قصه‌ای داره که کنجکاوی‌برانگیزه و شخصیتی زنانه که درد، ترس و مقاومتش باورپذیره. این سریال بیشتر از این‌که یه عاشقانه‌ی رؤیایی باشه، روایتِ زخمیه که با زمان، پشیمونی و تغییر، کم‌کم ترمیم می‌شه. با توجه به همه موارد، اگه دنبال شاهکار نیستین ولی دوست دارین با فضای سریال‌سازی، دغدغه‌ها و فرهنگ مالزی آشنا بشین و یه عشقِ پرحاشیه و تلخ‌ و شیرین ببینین، به تماشای این سریال برین.
(پایان شاد)

از نلی خانم بابت ترجمه سریال و سایت خوبش بسیار سپاسگزارم. 🙏💚🌷