دانلود سریال بشار مومن Bashar Momin 2014

نقد از شالی :
سلام خدمت دوستان 🙋🏻‍♀️.

بعضی آدم‌ها هستن که وقتی وارد زندگیت می‌شن، انگار یه دیوارِ تاریک بین تو و بقیه دنیا می‌کشن—نه از روی بدی، بلکه چون خودشون تو تاریکی بزرگ شدن. بشار مومن دقیقاً همون آدمِ. سریال «بشار مومن» از اون سریال‌هایی‌ِ که با فضای تاریک و سردش شروع می‌شه و تا آخر هم رهات نمی‌کنه. این‌جا خبری از قهرمانِ روشن نیست؛ همه یه جور خاکستری‌ان (به غیر از رودابه) و همین، داستان رو واقعی و دردناک می‌کنه. سریال درباره‌ی قدرتی‌ِ که از عشق تغذیه می‌شه، انتقامی‌ِ که خودِ انتقام‌گیرنده رو هم درگیر می‌کنه، و آدم‌هایی که به خاطر انتخاب‌هاشون گیر می‌کنن.

فیلمنامه؛ دیو و دلبری در قلب تاریکی‌ها:
سریالی که با الهام از داستان کلاسیک «دیو و دلبر» طراحی شده بود، اما رویکردی تازه داشت: به جای قصهٔ پریان، ما رو وارد دنیای تاریک و سرد یه آدمِ آسیب دیده، درگیری‌هایِ احساسیِ عمیق و معرکه‌ای از حسادت و قدرت می‌کنه. Zanjabeel Asim Shah از نویسندگان خوب پاکستانِ که با قلم درخشانش، اغلب آثار در خورِ تماشایی خلق می‌کنه.
برای اولین بار تو قسمت ۷ به داستان دیو و دلبر اشاره مستقیم شد (رودابه برای برادرزاده‌اش این داستان رو خوند و بشار هم شنید.) و دوباره در اواخر روایت به داستان دیو و دلبر اشاره شد: «از چشم‌های دلبر برای دیو اشک جاری شد و دیو تبدیل به یه پرنسس خوشگل شد و با هم به خوشی زندگی کردن.» البته هر کسی که «دیو و دلبر» رو خونده باشه، می‌دونه که دلبر تحت تأثیر مهربونی دیو (اسیرکننده‌اش) قرار می‌گیره، نه تلاش‌های اون برای وادار کردن به اطاعت.

روند داستان
داستان با جشنِ نامزدیِ رودابه و بولند شروع می‌شه (قسمت ۱)، ولی همین اول داستان، حادثه‌ی تلخی مسیرِ زندگی رودابه رو عوض می‌کنه و اون رو می‌بره به خونه‌ی برادرش عادل. عادل با سایرا، خواهرِ بشار ازدواج کرده و سایرا حسِ خوبی به رودابه نداره—از هر فرصتی استفاده می‌کنه تا بهش طعنه بزنه. اوضاعِ رودابه تو خونه‌ی داداشش گُل و بلبل نیست و از قسمت ۴، بنا بر اقتضایِ ایجاد شده، ناچار می‌شه به خونه‌ی بشار بره.
بولند نامزدِ رودابه مردی تحصیل‌کرده از آمریکاست که دنبال دختر سنتی و آداب‌دان می‌گرده و بعد از دیدار با رودابه، عاشقش می‌شه. طیبه، خواهرِ بشار، وقتی می‌بینه بولند اومده پاکستان دنبال رودابه، با ذوق به بشار می‌گه: «داداش اگه می‌شد سرنوشت آدم‌ها رو دزدید، چه هرج و مرجی می‌شد؛ آدم‌های قدرتمند، سرنوشتِ آدم‌های ضعیف رو می‌دزدیدن.» (قسمت ۵) و همین جرقه، ذهنِ بشار رو روشن می‌کنه!
بشار خطاب به طیبه: «من حقیقتو عوض می‌کنم. فقط نذار اونا بهم نزدیک بشن.» (قسمت ۸) و اینجاست که خواهر و برادر تیم می‌شن برای جدایی رودابه و بولند—شروع می‌کنن به درست کردنِ سوءتفاهم‌های مختلف.
اوجِ استیصالِ رودابه رو تو قسمت ۱۴ می‌بینیم:
رودابه: «لطفاً یه کاری کن، انقدر ساکت نباش. داداش سرنوشت من تو دستای توئه، نجاتم بده.» 😔 عادل: «سرنوشت منم تو دستای توئه.»
فشارهای بشار جواب می‌ده و رودابه مجبور به ازدواج باهاش می‌شه. قسمت ۱۶، وقتی بیشتر با نقشه‌های بشار آشنا شدم، مطمئن شدم که شیطان، قطعا دوشنبه و پنج‌شنبه هر هفته با بشار کلاس برمی‌داشت—برا خودش استادی بود لعنتی! 😉
بشار خطاب به سایرا (قسمت ۱۸): «من رودابه رو برای خودم نمی‌خواستم، بولند رو برای طیبه می‌خواستم.» بشار می‌خواست رودابه رو طلاق بده، چون قبلاً یه مرد دیگه‌ای (بولند) رو دوست داشته و این به تجربه‌ی تلخِ بشار در کودکیش برمی‌گرده. عادل یه حرکتِ خوب در جهتِ دفاع از خواهرش کرد (واقعاً زحمت کشید🫤، قبلش باید به فکر می‌بود ولی باز خوب شد که یه چیزی از خودش نشون داد.)
قسمت ۲۴، فلش‌بک سرگذشتِ پدر و مادر بشار و دلیلِ رفتارش رو نشون می‌ده—همه چیز به رفتنِ مادرش برمی‌گرده. (سارا ۶ ساله هم خواهر کوچکتر بشار بود که مریض بود و از دنیا رفت.) 😔
حرف‌هایِ رودابه به بشار تو قسمت ۲۹ و ۳۰ خیلی مهم بود که تاثیر نهایی رو بهبودِ بشار داشت و در نهایت شخصیت تغییر کرده و ظاهر جدیدِ بشار رو تو قسمت ۳۱ داریم.

شخصیت‌های داستان
بشار مومن؛ قدرتمند و آسیب‌دیده (با بازی عالی فیصل قریشی):
شخصیتی خاکستری، زورگو، متکبر و خطرناک؛ بشار از همون اول نشون می‌ده که برای رسیدن به خواسته‌اش از هیچ کاری دریغ نمی‌کنه—حتی آسیب به افراد. گذشته‌ی تلخِ بشار—بی‌وفایی مادر و از دست دادن خواهر کوچکترش سارا—توجیه‌کننده‌ی رفتارشه، البته به نظرِ خودش؛ بشار یاد نگرفته که عشق یعنی چی، فقط یاد گرفته که چطور کنترل کنه. شخصیتی که از درون دردمندِ ولی بیرونش از پول و قدرت ساخته شده. جملات سرد، نگاه‌های سنگین و تصمیم‌های تندش، بیننده رو دچار همذات‌پنداری و تنفر همزمان می‌کنه.
نقاط قوت: عمق روان‌شناختی، سفر درونی از نفرت تا رستگاری (با وجودِ کندی تغییرات در ابتدا.)
نقاط ضعف: گاهی اغراق در بعضی سکانس‌های محدود باعث می‌شه شخصیت به جای جذابیت، به سمت تصنعی شدن بره.
دگرگونیِ بشار زمانی آغاز می‌شه که پشیمونیش بیدار می‌شه، بعد از اینکه می‌فهمه رودابه حتی بعد از تمامِ دردی که ایجاد کرده، از دوست داشتنش دست برنمی‌داره.

رودابه—دختری بی‌گناه که مستحقِ این همه سختی نبود (با بازی اشنا شاه):
رودابه تو این داستان، بیشتر از همه رنج می‌کشه—نه به خاطرِ بدی، بلکه به خاطرِ اینکه تو مسیرِ قدرتِ بشار گیر کرده. دختری سنتی که به یکباره، از پناهگاهِ خانوادگی به قفس طلاییِ بشار پرت می‌شه. مهربان و صبور اما نه بی‌اراده؛ صبرش بعد از ازدواجِ تحمیلی، نوعی مقاومت آرام و ایمان به بشارِ بهتره.
رودابه قبل از مراسمِ ازدواجِ رسمی به برادرش گفت که از بشار می‌ترسه و ازش خواهش کرد اونو به خونه بشار نفرسته. با این حال، وقتی رودابه به خونه همسرش رفت، علی‌رغم سختی‌ها، عاشقِ بشار شد. این چرخش، خیلی سریع اتفاق افتاد و می‌شد با حوصله‌ بیشتر به تصویر کشیده بشه.
نقاط قوت: پایداری در عشق بی‌شرط (که در فرهنگ سریال‌های پاکستانی کمی متفاوت بود.)
نقاط ضعف: گاهی اونقدر ایده‌آل به تصویر کشیده می‌شه که از قابلیت باورپذیری فاصله می‌گیره.
اما ارزش واقعیِ رودابه در تواناییِ عشق ورزیدن و بخشش بی‌قید و شرط نهفته‌ست.

عادل—برادری که دیر فهمید:
عادل برادر بزرگترِ رودابه و جزو کارمندهای بشار به حساب میاد. علاقه‌ی زیادی به خواهرش داره، ولی متأسفانه تو لحظاتِ بحرانی کمتر دیده می‌شه. عادل، برادر مهربان اما ضعیف‌النفسیِ که بین وظیفه برادری و جاه‌طلبی شغلی گیر می‌کنه. یه حرکتِ خوب در جهتِ دفاع از خواهرش کرد، ولی موضعِ ضعیفش تو قسمت ۲۳ نشون داد که خیلی زود تحت تأثیرِ حرف‌های بشار قرار می‌گیره و گذشته رو فراموش می‌کنه.

بولند (با بازی سامی خان):
بولند مردی تحصیل‌کرده از آمریکاست که دنبال دختر سنتی و آداب‌دان می‌گرده. عاشقِ رودابه بود و وقتی حقایقِ کارهای بشار آشکار شد (قسمت ۱۹)، سعی کرد دوباره به رودابه برگرده، ولی اوضاع پیچیده‌تر از اون بود که فکر می‌کرد و در نهایت بازیچه دست نقشه‌های بشار می‌شه.

سایرا و طیبه (خواهران بشار):
هر دو، نمادی از رابطه خانوادگیِ پیچیده‌ای هستن که هم پشتیبان و هم تخریب‌کننده‌ان. انتخاب بازیگرهای این دو نقش به لحاظ چهره خیلی به شخصیتِ خاکستریشون می‌خورد. 👌
سایرا متکبر، طعنه‌زن و حسوده؛ از اینکه شوهرش به رودابه توجه می‌کرد، ناراضی بود و از هر فرصتی استفاده می‌کرد تا به رودابه طعنه بزنه. حتی شخصیتِ رودابه رو خورد می‌کرد و تو قسمت‌های اول، وقتی نامزدیِ خواهرش طیبه بهم خورد، مدام رودابه رو مثال می‌زد که ببین نامزد رودابه هم اون رو قال گذاشته و نیومده دنبالش! 😒
طیبه با دیدنِ سرنوشتِ رودابه و علاقه‌ی بولند، جرقه‌ی موضوع رو تو ذهنِ بشار زد. حرفِ طیبه—«اگه می‌شد سرنوشت آدم‌ها رو دزدید…»—شروعِ نقشه بشار بود.

طراحی صحنه، لباس‌ و گریم
فضای تاریک و سردِ خونه و دنیای بشار، تلالوِ شخصیتش هست. تیتراژ ابتداییِ متفاوتِ سریال و موسیقی هم نمایانگر همین فضاست. سبک دود و سایه‌های تئاتری که کارگردان برای فیلمبرداری این سریال انتخاب کرده بود، تأثیرگذار بودن.
طراحی لباسِ خانم‌ها، گریم (آرایش چهره و مو) با ایده‌آل‌های زمان حال فرق داره که با توجه به سالِ ساخت (۲۰۱۴) طبیعیِ؛ البته با ملاک حالِ حاضر واقعا یه جاهایی افتضاح به نظر می‌رسه 😄، (برا اون سال شاید خیلی راضی بودن 😉، مثلا گریمور زمانی که سایه غلیظِ طیبه رو طراحی می‌کرد، احتمالا تو دلش می‌گفت باریکلا به دست و پنجه‌ام.😉) چهره و لباس آقایون، خصوصا بشار بسیار عالی بود، مدل مو و ریشِ بشار منطبق با شخصیتش بود، البته تو قسمت ۳۱ به چهره بشار یه تغییرِ اساسی دادن که انگار بیشتر جهتِ غافلگیریِ مخاطب بود تا رودابه 😄. احتمالا می‌خواستن تغییرِ بشار رو این‌طوری بهتر بقبولونن. (ولی انصافا چهره قبلیش با ریش بهتر بود.) 😉

نقاط قوت
۱. شخصیت‌پردازی اصیل: بشار و شخصیتِ خاکستریش، با فراز و نشیب‌های احساسیِ عمیق طراحی شده.
۲. دیالوگ‌های ماندگار: جملاتی مثل: «اگه خیر و شر با هم ترکیب بشن، بشر آفریده می‌شه؛ انسان هم خیر است و هم شر»، مفهوم داستان رو در یک خط خلاصه می‌کنه.
۳. قدرت بازیِ بازیگران: بازی فصل قریشی و اشنا شاه اونقدر قوی بود که قسمت‌های سختِ درام رو باورپذیر می‌کرد.
۴. فضاسازیِ تاریک و سرد که با شخصیتِ بشار هماهنگِ.
۵. تیتراژ و موسیقیِ متفاوت که نمایانگر فضای داستان هست.
۶. پرداختِ گذشته‌ی بشار و دلیلِ رفتارش (فلش‌بک در قسمت ۲۴ و …).
۷. داستانِ دیو و دلبر به عنوانِ استعاره در جریانِ سریال.
۸. حرف‌های تأثیرگذارِ رودابه به بشار (قسمت ۲۹ و ۳۰).
۹. تولید لوکس (با توجه به سالِ ساخت): طراحی صحنه، لباس‌ها و موسیقی متن، کیفیتی نسبتا سینمایی به سریال بخشیده بودن.

نقاط ضعف
۱. موضوعِ منبعِ درآمدِ بشار و حل نشدنِ بعضی درون‌مایه‌ها: نگرانی پدر رودابه نسبت به ثروت ناپاک و رانت‌خواری بشار که اوایل داستان اشاره شد و باعث نگرانیِ رودابه بود، در اواخر سریال تقریباً به دست فراموشی سپرده شد و تا آخر مجهول باقی موند—حتی تو پرونده‌ی آخر هم سَرسَری گذر شد.
۲. سرعت ناهموار داستان: گاهی تو روایت، به تغییرِ رفتارِ شخصیت‌ها (مثل عشقِ سریعِ رودابه به بشار بعد از ازدواج) به اندازهٔ کافی پرداخته نشد و باعث کم شدنِ باورپذیریِ روایت شد.
۳. فرارِ ناگهانیِ بشار در اواخر داستان: پرونده‌ی بشار خیلی سریع و آسون حل شد—اگه می‌شد حلش کرد، چرا اون‌طور عجله‌ای رفت و خانواده رو تو تنگنا گذاشت؟
۴. تأثیرپذیری از جلوه‌های بصری: استفاده زیاد از دود و سایه و نورپردازیِ نمایشی، گاه حواس رو از عمق داستان و دیالوگ‌های ناب پرت می‌کرد.
۵. عدم تطابق کامل با الگوهای کلاسیک دیو و دلبر: در قصه اصلی، دلبر مهربونی‌های دیو رو می‌بینه و عاشقِ اون می‌شه. این‌جا اما بشار تا مدتها خشن و کنترل‌گر می‌مونه و گاه عشق رودابه بدونِ دلیلِ کافی به نظر می‌رسه.

جمع‌بندی
«بشار مومن» رو می‌شه شبیه یک تابلوی نقاشی دید که توش، رنگ‌های سیاه و طلایی با هم درگیر شدن.
از یک طرف، زخم‌های عمیقِ کودکی، نفرت و قدرتِ کور و از طرف دیگه، عشقی که چراغی رو در تاریک‌ترین قلب‌ها روشن می‌کنه. «بشار مومن» درباره‌ی آدم‌هایی‌ِ که فکر می‌کنن قدرت یعنی کنترل، و عشق یعنی مالکیت. رودابه نشون داد که حتی تو تاریک‌ترین شرایط، می‌شه نورِ خودت رو حفظ کنی—ولی این مسیر، آسون نبود.
سریال یادآوری می‌کنه که بعضی آدم‌ها انقدر تو تاریکی بودن که فکر می‌کنن تاریکی، نوره. فقط رودابه می‌تونست بشار رو به آدمی تبدیل کنه که می‌تونست باشه. این سریال با تمام فراز و نشیب‌های فنی و رواییش، یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های درام‌پردازیِ پاکستانی محسوب می‌شه. شاید نشه گفت همهٔ پتانسیل خودش رو به نمایش گذاشت، اما مطمئناً دیالوگ‌ها و چند صحنهٔ به‌ یادماندنیش تو ذهن مخاطب حک می‌شه. در نهایت، بشار مومن اونقدر قوی بود که بتونه مخاطب رو تا انتهای داستان با خودش همراه کنه و اونقدر صادق بود که عیب‌هاش رو هم پنهان نکنه. سریال یادآور می‌شه که قصه‌ها، مثل آدم‌ها، می‌تونن همزمان هم تاریک باشن، هم نورانی؛ سریالی زیبا با پایانی شاد.

از نلی جان و تیم ترجمه بابت این سریال زیبا بسیار سپاسگزارم. 🙏💚🌷