دانلود سریال امانت Amanat 2021

نقد از شالی :
«امانت» از اون سریال‌هاست که با اسمش شوخی نداره؛ امانت این‌جا فقط یه واژه نیست، یه بارِ اخلاقیِ که روی دوشِ آدم‌ها می‌ذارن و بعد تماشا می‌کنن کی زیرش می‌شکنه. قصه درباره‌ی آدم‌هایی‌ِ که بعضی‌هاشون بلد نیستن امانتِ احساس، اعتماد و حتی آدم‌ها رو نگه دارن و بعضی‌هاشون تاوانِ همین نابلدی رو می‌دن. داستان حول سه شخصیت می‌چرخه که مثلثِ داستان هستند: زرار، مهر و زونیرا.

تحلیل شخصیت‌ها:
زرار: تو مرکز داستان، زرار ایستاده؛ پسرِ بزرگِ خانواده، مسئولیت‌پذیر و از اون تیپ مردهایی که خانواده روش حساب می‌کنه. زرار آدمِ انتخاب‌های منطقیِ، اما بدشانسیش اینِ که تو دنیایی زندگی می‌کنه که منطق همیشه برنده نیست. نقطه ضعف زرار نه بی‌عقلیِ، نه بی‌احساسی؛ مشکلش اینه که بیش از حد به «تصویر آدم‌ها» اعتماد می‌کنه، نه به حقیقتشون؛ همین می‌شه که بارها بین عشق، وظیفه و فشار خانواده گیر میفته و تصمیم‌هاش دیرتر از فاجعه می‌رسن.

جُنید: در مقابلش جُنید رو داریم؛ برادر کوچیک‌تر، سر به هوا و بی‌قرار. اما نکته جالب امانت اینِ که رشد شخصیت رو فقط برای قهرمانِ معقول نگه نمی‌داره. جُنید، که اولش بیشتر شبیه دردسرِ خانواده‌ست، کم‌کم به یکی از قربانی‌های جدی داستان تبدیل می‌شه؛ کسی که هم قربانیِ بازیِ احساساتِ زونیرا می‌شه و هم قربانی قضاوت‌های ناعادلانه. مسیر جُنید از بی‌مسئولیتی به خودآگاهی، یکی از رگه‌های موفق فیلمنامه‌ست.

زونیرا (زونی): اما اگه بخوایم صادق باشیم، موتورِ بحران‌های سریال زونیراست؛ دختری که با ناز، غرور و بی‌منطقی بزرگ شده. زونیرا نماینده‌ی همون تربیتِ اشتباهیِ که به اسمِ عشق، خودخواهی تحویل جامعه می‌ده. خانواده‌اش با نگاه از بالا، زونیرا رو طوری بار آوردن که «خواستن» رو حق بدونه و «نه شنیدن» رو توهین. نتیجه؟ دختری که وقتی عشق رو از دست می‌ده، به جای پذیرش، دسیسه می‌کنه. تهمت، تحقیر، بازی با آبرو و احساساتِ دیگران، ابزار زونیرا برای زنده موندنِ.

مِهر: درست وسط بازیِ کثیف زونیرا، مِهر قرار می‌گیره؛ دختری ساده، مظلوم و از اون جنس آدم‌هایی که همیشه می‌خوان زندگیِ آروم داشته باشن اما سهمشون فقط طوفانِ. مهر قربانیِ چند لایه‌ست: عمویی که تحصیل رو حقش نمی‌دونه و اختیار زندگیش رو غصب می‌کنه، هم‌چنین جامعه‌ای که زود قضاوت می‌کنه. پیوند سرنوشتش با زرار، از همون اول بوی «امتحان» می‌ده، نه آسایش. مهر نقطه‌ی اخلاقی سریالِ؛ کسی که حتی وقتی متهم می‌شه، باز هم به جای انتقام، به بقا فکر می‌کنه.

یه کم از حال و هوای داستان بخوام بگم این می‌شه که، A و B همدیگه رو دوست دارن و قرارِ ازدواج کنن. این وسط C و D هم همدیگه رو دوست دارن و اتفاقا قرارِ که اون‌ها هم ازدواج کنن. 😄 از قضا A و C با هم خواهر و برادرن، همون‌طور که B و D هم خواهر و برادرن. (یه خواهر و برادر با یه خواهر و برادرِ دیگه قرارِ ازدواج کنن، که بهش می‌گن ازدواجِ بدل به اصطلاح.) دوستِ A ازش تقاضای کمک می‌کنه و چون A بهش مدیون هست و آدم قدرشناسی هم هست قبول می‌کنه که بهش کمک کنه و از این طریق پایِ E به وسطِ داستان کشیده می‌شه. اوضاع پیچیده می‌شه و درست تو روز عروسیِ A و B، عنانِ کار از دست همه در می‌ره و طیِ یه حرکتِ شوالیه‌وار A می‌گه: دست از سرِ E بردارین. چرا؟ چون همسرمِ. 😄😉 این وسط قیافه B شبیه هویجِ پخته شده بود، حتی C و D هم کُپ کرده بودن (C و D شبیه اسفناج پلاسیده شده بودن. 😄) خودِ E که کلا بیهوش شده بود (اصن یه وضعی شده بود.) A به همراهِ E می‌ره بیمارستان و تا برگرده F پیشنهاد می‌ده که برای حفظ آبرو دوتا خانواده و این‌که ازدواجِ C و D (ازدواجِ بدل) از هم نپاشه، حاضرِ که با B ازدواج کنه. B هم به خاطرِ انتقام از A قبول می‌کنه ولی بعدش مثلِ چی پیشمون می‌شه؛ البته A اشتباهی نکرده بود و به خاطرِ حفظِ جونِ E مجبور شد، دروغ بگه. شاید براتون سوال پیش بیاد F کی هست. F برادر کوچکترِ A هست و برادرِ C هم هست. ( پس یه دور مرور کنیم تا اشتباه نکنیم و همه چی رو برا شبِ امتحان نذاریم A, C, F خواهر و برادرن. B و D هم خواهر و برادرن. E با حروفِ قبلی هیچ نسبتی نداره و بعدا تو رو در بایستی با A نسبت پیدا می‌کنه 😄😉👌.)
شاید بپرسین چرا این‌طوری داستان رو مطرح کردم، چون خواستم یکم ذهنتون فعال‌تر بشه 😉✌️از اونجایی که بعضی دوستان نصفه شب یا اوایل صبح این نوشتار رو می‌خونن، خواستم حواس‌ها رو هوشیار کنم. این‌طوری حروفِ انگلیسی رو هم مرور کردیم. 😄👌اگه می‌خواستم بقیه شخصیت‌ها رو هم معرفی کنم، چند تا حرفِ دیگه باید ادامه می‌دادم، G ,H, I, J, K, الی آخر. بذارین براتون مثال بزنم هر حرفی برا کدوم شخصیت به کار می‌رفت.
For instance:

عمویِ G :E (مردی که اوایلِ سریال به E سخت می‌گرفت، حضورش خصوصا تو قسمتِ ۴ به داستان، جهتِ دیگه‌ای می‌ده و هیجانِ سریال بالا می‌ره.)

زن عمویِ H :E (از ابتدا تا انتهای داستان نسبت به E مهربون بود و راهنمایی‌های ارزشمندی می‌کرد.)

پسر عموی I :E (بر اثرِ تشنج در بچگی، در ظاهر مردی بالغ ولی در باطن مثلِ بچه ۵ ساله بود.)

پدرِ J :A, C , F (مردِ منطقی، پدرِ خوبِ خانواده.)

مادرِ K :A, C, F (به E روی خوش نشون نمی‌داد ولی بعدا به حقیقت پی برد و در صددِ جبران براومد.)

پدرِ L :B , D (مردِ متکبر که نسبت به آدم‌ها نگاهِ از بالا به پایین داشت و B رو لوس بار آورده بود.)

مادرِ M :B , D (ایشون هم در لوس بار آوردنِ B بی‌تاثیر نبود و تا قسمت‌های آخر از افکار و تصمیماتِ غلطِ B حمایت می‌کرد.)

شاید بگین چرا چند خط بالاتر از for example استفاده نکردی، باید بگم که خواستم یه نکته آموزشی دیگه هم تو نوشتارم‌ بگنجونم و از مترادفِ for example که می‌شه: For instance استفاده کردم 😄✌️.)

فکر می‌کنم نویسنده این سریال یه نیم نگاهی به سریال‌های ترکیه داشته، آخه این دلِ لامصبِ زونیرا همش پیشِ عشق قبلیش بود، حتی بعد از ازدواج. زونیرا انقدر فتنه ریخت تا بالاخره نقشه‌هاش برای جدایی زَرار و مهر به نتیجه می‌رسه و بینشون جدایی میفته، لعنتی از یه بردار دوباره به اون یکی بردار (عشقِ اولش) می‌رسه. 🙃
واقعا چه لزومی داشت، زونیرا و جُنید بعد از ازدواج تو خونه پدر و مادرشون باشن که هر روز مجبور بشن با زرار چشم تو چشم شن. هر چی نبود یه علاقه محکمی قبلا بین زونیرا و زرار بود و آماده مراسمِ ازدواجشون بودن، بعد یهو این ترکیب عجیب از آسمون افتاد وسط زندگی همه.
این ازدواجِ به اصطلاح بَدَل (یه خواهر و برادر با یه خواهر و برادر دیگه ازدواج کردن) هم یه حس گروگانگیری داره، هر مشکلی برای زونیرا پیش میومد، راحیل بدون فکر، همسرش رو پس میفرستاد خونه پدرش، چرا؟ چون خواهرم ناراحت شده، پس تو برو خونتون و برادرت رو مجبور به غلط کردن بکن. 🫤 (راحیل چرا یکم جُربزه نداشتی🤦🏻‍♀️، یکم ابتکار عمل رو به دست می‌گرفتی، البته تو قسمت‌های آخر به خودش اومد و از دسیسه زونیرا آگاه شد‌ و تصادفی حرف‌هاشو شنید، اونم به اذن الهی البته. 😊) مسئله رو بخوان جمع کنن تو اکثر فیلمنامه‌هاشون حتما از قضیه تصادف کردن کمک می‌گیرن (مسئله جُنید و همسرش + سرنوشت زونیرا.)

فیلمنامه و کارگردانی:
فیلمنامه امانت روی یک الگوی کلاسیک حرکت می‌کنه: سوءتفاهم، تهمت، جدایی، رنج و در نهایت افشای حقیقت. اما چیزی که این سریال رو قابل تحمل (و حتی تأثیرگذار) می‌کنه، تأکیدش روی پیامدهاست. دروغ‌ها هزینه دارن، قضاوت‌های عجولانه قربانی می‌گیرن و غرور، دیر یا زود، صاحبش رو تنها می‌ذاره. البته باید منصف بود؛ بعضی خط‌ها بیش از حد کش داده می‌شن، زونیرا گاهی آن‌قدر بی‌مهار می‌شه که از مرز واقع‌گرایی رد می‌شه و صبرِ بیننده رو امتحان می‌کنه.

کارگردانی بیشتر متکی به درامِ موقعیت و بازی بازیگرانِ. قاب‌ها ساده‌ان، اما لحظه‌های احساسی خوب گرفته شدن؛ مخصوصاً سکانس‌هایی که مهر در سکوت تحقیر می‌شه یا زرار بین شک و عشق مکث می‌کنه. موسیقی هم دقیقاً همون کاری رو می‌کنه که باید: نمک روی زخم، نه بیشتر.

پایان‌بندیِ سریال هشداردهنده‌ست. حقیقت بالاخره روشن می‌شه، مهر و زرار به هم می‌رسن، اما هزینه‌ها کم نیست. اتفاقی که برای زونیرا پیش اومد نه یک شوکِ صرف، بلکه نتیجه‌ی طبیعیِ مسیریِ که با غرور، دروغ و خودمحوری ساخته شده بود. امانت این‌جا قضاوت نمی‌کنه، فقط نشون می‌ده. نه قهرمان‌ها بی‌خطا هستن، نه شرورها بی‌دلیل و شاید همین خاکستری بودن، بزرگ‌ترین نقطه قوت این سریالِ.
اگه دنبال درامی هستی که حرصت بده، دلت رو بسوزونه و آخرش مجبورِت کنه به قضاوت‌هات شک کنی، «امانت» دقیقاً همون انتخابیِ که آرومت نمی‌ذاره.
امانت قصه‌ی آدم‌هاییِ که بعضیشون قربانی عشق می‌شن، بعضی قربانی غرور و بعضی قربانیِ تربیتی که بهشون یاد داده «حق با توئه، حتی وقتی اشتباه می‌کنی». زرار دیر می‌فهمه اعتماد بدون شناخت، خطرناکِ؛ جنید مسیر بلوغ رو با فرار طی می‌کنه و زونیرا… نمونه‌ی کاملِ انسانیِ که همیشه خواست، همیشه گرفت، اما هیچ‌وقت یاد نگرفت مسئولیتِ خواستن‌هاش رو بپذیره. پایانِ سریال اگرچه از نظر سرنوشت شخصیت‌ها عادلانه‌ست، اما تلخیش این‌جاست که خیلی از زخم‌ها قابل جبران نیستن؛ فقط می‌شه باهاشون زندگی کرد. امانت یادمون می‌اندازه بعضی عشق‌ها با صبر نجات پیدا می‌کنن، بعضی غرورها با تنهایی، و بعضی آدم‌ها وقتی سقوط می‌کنن که دیگه کسی نیست دستشون رو بگیره — نه چون بد بودن، بلکه چون هیچ‌وقت یاد نگرفتن درست بودن یعنی چی. با همه‌ی بالا و پائین‌ها، آخرِ داستان دلِ بیننده رو نمی‌سوزونه و زرار و مهر بالاخره به پایان خوش می‌رسن. 😉✌️

از نلی خانم و تیم ترجمه بسیار سپاسگزارم. 🙏🌷💚